Onze uitdaging

Het is de kunst om de werkelijkheid in model na te bootsen. Hiervoor zullen het landschap, de infrastructuur, gebouwen, miniatuurbevolking en alles wat daarbij hoort niet alleen in schaal (1:160) nagebouwd worden. Ook qua tijdsbeeld zullen we proberen alles op elkaar af te stemmen. We hebben gekozen voor voornamelijk periode I en II (dus tot 1945), met af en toe een uitschieter naar periode III.

Voor welke thema’s hebben we gekozen?

• In het stoomtijdperk was het innemen van kolen en water schering en inslag, gecombineerd met een bezoek aan de draaischijf biedt dit op een modelspoorbaan genoeg mogelijkheden om te rangeren en voor de opbouw van leuke miniscènes.
• Een pendeltreintje over een tandradbaan past wel in de bergen die we willen creëren en voert ons in gedachten naar die échte, fascinerende bergwereld.
• Industrie? We zullen vele bomen moeten opzetten en weer omzagen om de houtindustrie met 2 zagerijen op te kunnen zetten.

De uitvoering

Na een half jaar experimenteren met losliggende rails op grote losliggende platen, kreeg het banenplan vastere vormen. Als basis werd er een open raamwerk geconstrueerd.

	Wat voor ons belangrijk is, is dat een trein onderweg moet zijn: na vertrek moet deze minstens enkele minuten onderweg zijn voordat hij weer terug in het station komt. Daarom is een lange rijbaan op het hoofdspoor het uitgangspunt. Daarbij is er een spiraal gemaakt, waarmee we naar een onderliggend niveau kunnen. Op dit onderste niveau is een schaduwstation gesitueerd, waar de treinen na enige tijd oponthoud weer terug kunnen keren naar het hoofdspoor of de bijbaan.
	Vanaf de hoofdbaan loopt een lus naar een schaduwstation met daarin 8 opstelsporen. Deze opstelsporen worden gebruikt om de treinen te parkeren wanneer we "uitgespeeld zijn". Op dit moment is het hoofdspoor gedeeltelijk geautomatiseerd en gedigitaliseerd. Hiervoor maken we gebruik van het TwinCenter van Fleischmann, locdecoders van Lenz en digitale magneetartikeldecoders van Viessmann.
	Na lang wikken en wegen zijn we in december 2005 toch overgegaan naar besturing via een pc. Hiervoor maken we gebruik van het programma Koploper. Binnenkort hierover meer. Ondertussen werken we ook aan de bouw van diverse gebouwen en proberen deze te verouderen. Het maken van bomen lukt ook al aardig, maar deze hebben inmiddels een plaatsje gekregen op de verenigingsbaan.

Conclusie

Voor ons is de modelspoorhobby een hobby waar ruimte is voor heel veel (digitale) techniek en creativiteit. Met name in verenigingsverband is het mogelijk om op korte tijd veel kennis op te doen en daarbij is het nog gezellig ook!

Er zal nog de nodige creativiteit en technische kennis aan te pas komen om over een aantal jaren op onze zolder een baan te hebben met een werkelijkheidsgetrouwe sfeer, waarbij de techniek ons niet in de steek laat! Hopelijk weten we dit niveau te halen.