| Als modelspoorliefhebber moet je natuurlijk toch
ook eens naar het
Spoorwegmuseum in Utrecht. In augustus 2005
brachten wij een bezoek aan dit geheel vernieuwde museum. Hier
volgt een impressie van dit bezoek. Meer foto's zijn te vinden
in het fotoalbum. |
 |
Een dagje
Spoorwegmuseum in Utrecht
Het Spoorwegmuseum in Utrecht is vernieuwd. In 2000 stelde NS € 32
miljoen ter beschikking voor het behoud van haar industrieel erfgoed en
daarmee voor de bouw van een nieuw Spoorwegmuseum. Een groot deel van de
collectie stond buiten en werd blootgesteld aan wind, regen en sneeuw.
De treinen moesten nodig onderdak krijgen. Ook wilde het museum de
concurrentie aangaan met de dagrecreatiemarkt. Een complete metamorfose
van het museum werd het resultaat. Het nieuwe Spoorwegmuseum zoekt het
midden tussen entertainment en educatie, tussen een museum en een
attractiepark. Geen levenloze opstelling van treinen met tekstborden
ernaast, maar werelden die de bezoeker onderdompelen in decor, theater
en showeffecten. Ongeveer 30 jaar geleden ben ik (Thea) ooit met mijn
ouders naar het Spoorwegmuseum geweest en Jos is er nog nooit geweest.
Voor ons een reden om eens (opnieuw) te gaan kijken.
| Voor de diehard treinfreaks heeft de NS heeft in
al haar (commerciële) wijsheid besloten om vanaf komende zomer
een pendeldienst in te stellen van Utrecht Centraal station naar
het vernieuwde Spoorwegmuseum. Een slimme zet en alleraardigst,
want je gaat natuurlijk niet met de auto naar een vernieuwd
Spoorwegmuseum. Er is echter wel een minpuntje: in plaats van
|
| een mooie oude hondenkop, of nog liever, een
nostalgische stoomloc, komen onze vrienden van de NS met een
doodgewone stroom aangedreven trein. Een dubbeldekker nog wel!
Misschien is dit wel een gemiste kans. Het lijkt zo simpel, want
het hele museum staat toch vol met historische treinen? Laat er
dan eentje vrolijk fluitend door Utrecht puffen. Beetje water en
een paar kooltjes erin en klaar ben je, (stoom)fluitje van een
cent... Maar na een 18 minuten durende rit, waarvan we 10
minuten hebben stilgestaan, worden we netjes door de
dubbeldekker afgeleverd op het perron bij het geheel vernieuwde
Maliebaanstation. Het Maliebaanstation is een van de oudste
stations van ons land en de restauratie was een onderdeel van de
grootschalige metamorfose van het Nederlands Spoorwegmuseum. Het
19e-eeuwse station werd volledig |

de entreehal van het station
|
| in oude luister hersteld, compleet
met marmeren vloeren, kroonluchters, een 1e en 2e klas
wachtkamer, een stationskapsalon en een koninklijke wachtkamer.
Het Maliebaanstation is hierdoor een glorieuze poort naar het
nieuwe museumgebouw op het achterterrein. |

Achter het Maliebaanstation staat een heel nieuw
museumgebouw; de ‘wereld van de treinen’. In een grote overdekte ruimte
kun je langs, over en onder de belangrijkste treinen van Nederland
lopen, kijken en …rijden! Allereerst komen we in een heel grote
werkplaatshal om de treinen - het rollend materieel - te behoeden voor
het buitenklimaat. Hier staan tientallen historische locomotieven,
rijtuigen en treinen, welhaast klaar voor vertrek. Niet alleen loop je
hier tussendoor, maar ook onder een echte loc door zodat je alles eens
goed kunt bekijken. In een aantal locs mag je naar binnen en er is ook
een treinsimulator. Als je in de postwagen bent, waar vroeger de
beambten van de Nederlandse Posterijen al rijdend de post sorteerden,
dan hóór je de trein over de rails denderen, zoals zij dat hoorden.

Drie attracties laten je de mooiste momenten uit de
geschiedenis van de trein beleven. Als eerste komen wij terecht bij de
Stalen Monsters. Via een soort ‘zolder’ belanden we in een
karretje dat ons een enerverende nachtreis door een oud depot laat
maken. Een reis onder, tussen en boven sissende, fluitende en dreunende
Stalen Monsters. Soms lijkt het of zo'n grote stoomlocomotief in het
donker recht op je af komt, maar net op tijd maakt het wagentje dan een
kwartslag.
Na dit ‘bloedstollende’ ritje gaan we op weg naar de Droomreizen
die ons naar verre oorden zal brengen en ons laat wegdromen in de Oriënt
Express. We volgen live de romantische spoorbelevenissen van een
reizigster. Dit gebeurt in een prachtig theater met een waanzinnig
decor, met een theaterstukje over de Oriënt Express waar kinderen leuk
bij worden betrokken!
En dan is er nog De Grote Ontdekking. Helaas staat hier een
gigantische rij mensen te wachten. Dat is een nadeel als je midden in de
schoolvakantie naar een dergelijk museum gaat, je weet dat je dan niet
alleen zult zijn. Deze attractie laten we dan aan ons voorbij gaan. Wat
we hierdoor missen is een afdaling in de mijnen, een Engels mijndorp en
het kantoor van de Engelse locomotiefbouwer Stephenson. Ook staat hier
de replica van De Arend in een speciale entourage: het met vlaggen en
guirlandes versierde station, precies zoals het er volgens de prenten
uitzag bij de ingebruikneming van de eerste spoorlijn van Amsterdam naar
Haarlem in 1837! De hele omgeving geeft de nostalgie weer van die tijd.
Behalve de locomotief De Arend zijn er ook werkplaatsen, huizen en
andere gebouwen nagemaakt waardoor men zich ruim 160 jaar terug waant.
Maar zoals gezegd, hebben we deze nostalgie gemist. Tip voor mensen die
nog eens naar het museum gaan: ga allereerst naar de attracties en met
name De Grote Ontdekking als eerste!
Verder hebben we heerlijk kunnen ronddwalen op het buitenterrein waar
van alles te beleven is. Zo is er een speelterrein, een picknickveld,
een labyrint met oude stationsbeelden en natuurlijk de populaire Jumbo
Express die door een speciaal ontworpen themalandschap rijdt. Helaas
passen wij niet in die Jumbo Express, maar gelukkig is de tuin voorzien
van een draaischijf met overblijfselen van oude locomotiefloodsen
eromheen, een rustieke watertoren en we kunnen een kijkje nemen in het
seinhuis. Langs de sporen kun je ook je spierkracht even testen door een
wissel om te gooien. En dan mag ik niet vergeten de magazijnen, open
depots en modellenzolder te vermelden! Genoeg te beleven dus.

Hierna verlaten we via het Maliebaanstation het museum weer. We kunnen
concluderen dat Het Spoorwegmuseum een dynamische attractie is geworden,
waar je toch ook een nostalgische reis terug in de tijd maakt. We merken
op dat ook toen aan normen en waarden moest worden geschaafd, want de
reizigers worden gemaand niet te spuwen….
|